Friday, August 30, 2013

தமிழ்க்குடில் அறக்கட்டளை



 
எல்லோர் மனதிலும் நமது சமுதாயத்திற்காக நம்மால் முடிந்ததை செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை நிறைந்து இருக்கும். எப்படி என்பது தான் கேள்விக்குறியாக இருக்கும்.நம்மிடம் இருக்கும் சிறு தொகையை வைத்து என்ன சாதித்து விட முடியும் என்ற எண்ணமும் தலைதூக்கும் ஆனால் செய்ய வேண்டும் என்ற வேட்கை உயிரோடு இருக்கும். சிறு துளிகள் தான் கடலாகும் என்பதை உறுதிசெய்யும் வகையில் நண்பர்கள் சேர்ந்து ஆரம்பித்தது தான் தமிழ்க்குடில் அறக்கட்டளை.

தமிழ்க்குடில் அறக்கட்டளை மே மாதம் 21ந்தேதி 2012 அன்று பதிவு செய்யப்பட்டது..

ஆரம்பித்த ஒரு மாதத்திலேயே தமிழ்க்குடிலில் முதலாமாண்டு விழாவின் போது சுமார் 25 மாணவர்களுக்கு தேவையான பொருள்களை திரு,சிலம்பொலி செல்லப்பா அவர்களின் திருக்கரங்களால் மேடையிலேயே வழங்கப்பட்டது.

மேலும் சில மாதங்களில் சுமார் 50 குழந்தைகளுக்கு படிப்பிற்கு தேவையான பொருட்களை நமது அறக்கட்டளை வழங்கியுள்ளது.

செப்டம்பார் மாதம் 2012இல், உண்ணாமலைக் கல்லூரியில் படிக்கும் ஒரு பெண்ணிற்கு செமஸ்டர் கட்டணமாக ரூ.12000/- வழங்கியுள்ளது.

டிசம்பர் மாதம் திருப்பூரில் உள்ள இரண்டு அரசு பள்ளிகளில் 10வது,12 வதுபடிக்கும் தந்தையிழந்த குழந்தைகளை நேரில் சந்தித்து அவர்களுக்கு தேவையான உதவிகள் அறக்கட்டளை மூலம் செய்யப்பட்டது.

மேலும் மரத்தின் பயன்பாடுகளை மாணவர்களுக்கு விளக்கி அவர்கள் மூலமாக சுமார் 90 மரக்கன்றுகள் நட்டு அதை பாதுக்காக்கும் பொறுப்பையும் அறக்கட்டளை ஏற்றுக் கொண்டது.

700 மாணவர்கள் படிக்கும் திருப்பூரில் உள்ள பிச்சம்பாளையம் புதூர் அரசு மேல்நிலைப்பள்ளிக்கு ஒலிபெருக்கி செட் வாங்கி குடுக்கப்பட்டுள்ளது
அய்யன்காளிபாளையம் அரசு மேல்நிலைப்பள்ளிக்கு 50 ஆங்கில அகராதி வழங்கப்பட்ட்து.

தமிழ்க்குடில் அறக்கட்டளையின் நடப்பு செயலாக அரியலூர் மாவட்டம் ஜெயங்கொண்டத்தையடுத்த சிலம்பூர் கிராமத்தில் இணைய வசதியுடன் கூடிய ஒரு நூலகம் கட்டப்பட்டு வரும் செப்டம்பர் மாதம் 9ம் தேதி திறப்புவிழா நடைபெறவிருக்கிறது.

நூல்கள் வழங்க விருப்பம் உடையவர்கள் அரிய வகைத் தமிழ் நூல்கள் (சங்க இலக்கியம், இலக்கணம், மருத்துவம், ஓலைச்சுவடி, ஆய்வுக்கட்டுரைகள் போன்ற நூல்கள்) வழங்கலாம்.

இந்த நூலப்பணியில் தங்களை இணைத்துக் கொள்ள விரும்புவர்கள் தொடர்ப்பு கொண்டால் மேலும் அதுபற்றிய விவரங்களை தருகிறேன்

பாரமறியா மனது




 நீண்ட நேர நடையில் துவண்ட கால்கள் மெதுவாக பயணம் தொடர, சுழலும் கண்களில் தெண்பட்டார் ஒரு சீன மூதாட்டி கைகளில் தூக்க முடியா சுமையுடன்..... முகத்தில் தெரிந்த கோடுகள் அவரின் அனுபவத்தை பறைசாற்றின. வளைந்த முதுகு பாரங்களை ரொம்ப நாள் தூக்கியதன் சாட்சியாக தெரிந்தது.

மெதுவாக அவர் பாதங்களை எடுத்து வைத்து நடந்து கொண்டிருந்தார். இந்த வயதில் நாம் எப்படி இருப்போம் என்ற சிந்தனை மனதில் மின்னலென மின்...
னிவிட்டு சென்றது. உயிரோடே இருக்க மாட்டாய் என்று புத்தி இடியாய் உரைத்தது. அவர் அருகாமையை நெருங்க ஆரம்பித்தவுடன் அந்த சுமைகளை வாங்கிக் கொள்ள மனம் துடித்தாலும் என்ன நினைப்பார்களோ என்ற எண்ணத்தில் பேசாமல் மெதுவாக நகர்ந்தது கால்கள்.

சுமைகளை கீழறிக்கி சிறிது ஓய்வுக்கு பின்னே தூக்க முனைந்தார். இதற்கு மேல் பொறுக்க இயவில்லை.

“நான் எடுத்து வந்து தரட்டுமா” எனக் கேட்டேன்.

என் குரல் எனக்கே கேட்கவில்லை.

சிநேகமாக புன்னகைத்து “என்ன” என்றார்.

“பாரம் அதிகமாக இருக்கிறதே, நான் தூக்கி வரட்டுமா” என்றேன்.

“தினமும் தூக்குகிறேன்.பாரமாக தெரியவில்லை” என்றார்.

கண்கள் விரிய அவரைப் பார்த்தேன். அவர் கண்ணை விட்டு மறையும் வரை பார்த்துக் கொண்டே நின்றிருந்தேன்

பழகிப் போனால் பாரத்தின் சுமை உரைக்காதோ மனதிற்கு.

காணவில்லை என் கனவை




 இமைகள் மூடியதும் கதவு தட்டுகிறது
இமைக்கதவை திறக்கையிலே காணாமல் போகிறது.
அழைப்பு மணியை அடித்து விட்டு ஓடும்...
பக்கத்துவீட்டு சிறுமி போல

புத்தி அடுக்களிலும் துழாவ எத்தனிக்கையில்
தடையமே விட்டுவைக்காத அதன் அறிவு புரிகிறது.

மீண்டும் தட்டுமோ என்ற ஆசையில் இமைக்கதவை மூடுகிறேன்.
விழிகளின் அசைவில் என் விழிப்பை உணர்ந்ததனால்
கைக்கெட்டா தூரத்திக்கு பறந்தே விட்டது.

துளாவித் தருமாறு பிரபஞ்சத்திடம் மனு போட்டேன்.
அதுவோ தினம் ஒரு கனவை எனக்கனுப்பி அடையாளம் கேட்கிறது.

என்றேனும் ஒருநாள் கதவு தட்டும் என்ற நம்பிக்கையில்
ஒவ்வொரு முறையும் இமை மூடுகிறேன் ஆசையோடு.

நெஞ்சம் கலங்கடிக்கும் நின் அவதாரங்கள்


வாழ்க்கையில் யாதுமாகிறாய் ஒரு நிமிடம்
கனவெனெ காணாமல் போகிறாய் மறு நிமிடம்
மிட்டாயை தொலைத்த சிறுபிள்ளையாக
சித்தம் கலங்கியே போகிறேன் சில நிமிடம்

கோபத்தின் உச்சியில் கலங்கடிக்கிறாய் ஒரு நிமிடம்
முத்தத்தின் ஈரத்தில் மயக்குகிறாய் மறுநிமிடம்
உணர்ச்சி வெள்ளத்தில் தேன் உண்ட வண்டாய்
மயங்கியே தோள் சாய்ந்தேன் சிலநிமிடம்

ஆசானாய் அவதரிக்கிறாய் ஒரு நிமிடம்
பிள்ளையாய் மாறிப் போகிறாய் மறு நிமிடம்
கையாள தெரியாமல் தவிக்கிறேன் சில நிமிடம்

வற்றிய கிணறாக ஓர் நிமிடம்
கொட்டும் அருவியாக மறுநிமிடம்
செய்வதரியாது திகைப்பில் சில நிமிடம்.

சண்டைக் கோழியாக ஒரு நிமிடம்
அமைதி புறாவாக மறுநிமிடம்
குழப்பத்தின் உச்சத்தில் நீந்துகிறேன் சில நிமிடம்

நிமிடங்களையெல்லாம் சிறையெடுத்து
அன்பின் ஆழத்தில் ஆழ்த்தி
திணரடிக்கிறாய் காலமெல்லாம்.

உன் கைகளுக்குள் பொத்திக்கொள்ளுவதால்
சூழாவளிகளையும் சூட்சமமாக வென்று
புதைந்து கொள்கிறேன் உன்னுள்

நினைவினில் நீ


கண்களில் காவியமெழுதி
சிந்தையைச் சிறைப்பிடித்து
கவிதையாக உன் நினைவுகளை
நிரப்பி வைத்தாய் நிறைகுடமாக...
...
மூடிய இமைகளுக்குள் காட்சியாக
உன் பிம்பத்தை விரிய வைத்தாய்.

முன்னம் தந்த முத்தமெல்லாம்
திகட்டாத தேனாக நெஞ்சினில்
இனிதான கானம் பாட

மஞ்சத்தில் கண்விழித்து
நெஞ்சத்தில் உனைநிறுத்தி
பஞ்சத்தில் பசியாறும்
பாமரனாக மிச்சமில்லாமல்
நினைவுகளை அசைபோட்டு
நித்திரைக்கு இரையாகிறது
நிர்மலமான மனம்

யாருமில்லா புல்லாக


சுழற்றியடிக்கும் சூறாவளியில்
சிக்கித்தவிக்கும் சிறுஎறும்பாக
எண்ணங்களின் கொந்தளிப்பில்
காணாமல் போகிறேன்........

பற்றிடவும்,பாதுகாத்திடவும்
பாரினில் யாருமின்றி
தனிமையில் திரிகின்றேன்.

அலை அலையாக எண்ணங்கள்
மனக்கடலை ஆட்சிசெய்ய
புரியாதது புரிந்தும்
புரிந்தது புரியாததுமாய்
யாருமில்லா புல்லாக
புவியினில் கிடக்கின்றேன்.

நீண்ட நெடும் பயணம்


சிறகசைப்பில் சிதறிய சிறு இறகாய்
நீண்ட பெருவெளியில் நிதானமாக
நீந்துகிறேன் நீண்ட கனவுடனே.....

காற்றின் திசைக்கேற்ப பயணத்தின்...
பாதைகள் மாறுபட, உள்வாங்குகிறேன்
புது புது அனுபவங்களை அடுக்கடுக்காய்.

அனுபவ ரேகைகள் கூட கூட
ஆழ்கடலாக மனதும் மாற
அடிமுடி தேடும் பயணம் துறந்து
ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல் இறங்குகிறேன்
மண்ணில் முகம் புதைக்க.........